In Memoriam: Slobodan Cico Vasiljević

Slobodan Cico Vasiljević

Rođen je 8.12.1939.

30.03.2021. – Najstariji visočki rukometaš (golman), SLOBODAN CICO VASILJEVIĆ preminuo je u 83. godini

Cico je prvo ime visočkog rukometa. Bio je od 1955.godine, kao šesnaestogodišnjak, golman visočke Mladosti (preteče današnje Bosne).
Predsjednik kluba (15.1.1966-14.2.1967), dugogodišnji sekretar, a na kratko je vršio i dužnost trenera sa starijim igračima, dok je Srđan Praljak bio na odluženju vojnog roka, 27.3.1963-31.7.1964.

U njegovoj kući, u centru Visokog, dugo godina je bila kancelarija RK Bosna. Njegova mati je kao entuzijasta dugo godina prala i peglala dresove visočkim rukometašima. Ime porodice VASILJEVIĆ je duboko utkano u razvojni put rukometne BOSNA VISOKO i grada, uopšte.

Zdenko Antovic 

***

Slobodan Cico Vasiljević jedna je od najznačajnih ličnosti iz savremene istorije Visokog, a posebno rukometng života. Kao šesnaestogodišnjak bio je u Inicijativnom odboru za formiranje Srednjoškolskog sportskog društva Mladost sa rukometnom ekipom koja je već te 1954. godine učestvovala na turnirskom prvenstvu BIH. Potom je postao njen golman. U kasnijem Rukometnom klubu Bosna obavljao je niz funkcija tokom dugogodišnje aktivnosti kao v.d. trener, v.d. predsjednik, sekretar i tehnički referent.

U rukometnom sportu ostvario je licence sudije i delegata. Godine 1978. nagrađen je Poveljom Rukometnog saveza BIH. U svom životu aktivno se bavio i stolnim tenisom.
Bio je i oficijelni sudija na Svjetskom prvenstvu u ovome sportu, u Sarajevu 1973.

Potiče iz poznate visočke porodice Vasiljević. Bio je sin oca Mile i majke Natalije Milje Popović. Osnovnu školu završio je na Kraljevcu u Visokom, a Gimnaziju u Visokom kao đak treće generacije od njenog osnivanja.

Od 1960. do 1982. radio je u Osnovnoj školi “Ognjen Prica” na Kraljevcu u Visokom kao učitelj i na drugim zadacima u tom kolektivu. U toku radnog vijeka apsolvirao je na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu. Krajem šezdesetih bio je vanredni nastavnik u Franjevačkoj klasičnoj gimnaziji u Visokom, a također je predavao u visočkoj Gimnaziji.

Penzionisanje je doživio decembra 2001. godine radeći u Sportskom savezu Opštine Visoko gdje je došao sa funkcije u SIZ-u fizičke kulture u Visokom. U svom rodnom gradu proveo je čitav životni vijek. Iza sebe je ostavio dva sina i troje unučadi.

Sahranjen je 1. aprila 2021. godine na Gradskom groblju u Visokom.

Zdenko Antović